Leven in je kleren en in een berghut

Het is 5 uur in de middag op het 2.550 meter hoge Wapta Icefield, boven aan de Peyto Glacier. We zijn om 10.00 uur vanmorgen vertrokken op 1.800 meter, 700 meter lager. We hebben ca 15 km afgelegd… in de bergen gaat verplaatsen langzaam. En fysiek is het zwaar, ik ben blij als ik de Peyto hut zie liggen. Veel stelt het niet voor, maar na een dag klimmen is de beschutting van een berghut iets waar je naar uitkijkt.

Waar het om gaat is dat je even uit de wind, zon of regen bent. Uit de elementen houd je makkelijker je temperatuur op peil en kan je herstellen. Slapen, eten en rusten. Ik doe de deur open en stamp het kleine halletje binnen. Rugzak af en dan toch weer even naar buiten. Voor de hut staat een bankje. Ik ga even zitten. Kijkend over Wapta Icefield geniet ik van het uitzicht, van de prestatie en ervaringen van vandaag en de zon die af en toe door de wolken komt.

Kleding

Het was een indrukwekkende dag. Boven de boomgrens ben je overgeleverd aan het weer. Bescherming van je lichaam tegen de wind, kou, regen en zon is hier essentieel en komt in eerste plaats van je kleding. Wol of synthetisch, warm, ademend en in laagjes, nóóit katoen! Zweet moet weg kunnen en wind en regen moeten buiten blijven. Zelfs het kleinste gaatje is niet toegestaan. De chill factor is groot hierboven. Een voorbeeld van de dresscode tijdens een beklimming van een gletsjer: waterdichte, ademende bergschoenen met stijve zool (klasse D), wollen lange onderbroek en Gore Tex waterdichte bovenbroek, wollen ondershirt met lange mouwen, fleece trui, donzen onderjas en waterdichte en ademende Gore Tex overjas met capuchon, wollen onderhandschoenen en waterdichte overhandschoenen, zonnebril, muts en rugzak. Verder zit je op de gletsjer altijd met een lijn via je harnas (een aantal lijnen rond je middel met een haak) vast aan iemand die ca 10 meter van je vandaan loopt, heb je een ijsbijl en ijsschroef (een schroef die je in het ijs kan draaien en waaraan je bijvoorbeeld de lijn van je teamgenoot aan vast kan maken) bij je en loop je soms op stijgijzers (ijzeren punten onder je schoenen die houvast geven op het ijs).

Berghut

Binnen in de hut zit een ander groepje van 6 man uit Australië, met gids. Ik ga weer naar binnen en geef iedereen een hand. In Peyto Hut kunnen ca 15 personen verblijven. Je loopt niet met je schoenen aan in de hut. Er is geen verwarming, stromend water of elektriciteit. Er is alleen gas waardoor 2 kleine lampen kunnen branden en er een gastoestel is om sneeuw te laten smelten tot water, water te koken en het zelf meegebrachte eten warm te maken. Er liggen matrassen. Ieder neemt zelf een slaapzak mee die minimaal tegen -8 graden celsius moet kunnen. In de hut is het warmer dan buiten maar je verblijft toch in een ruimte die kan afkoelen tot nabij vriespunt.

Het weer

Als we de volgende ochtend wakker worden, stormt het met regen. De slechtst mogelijke condities omdat de regen je nat kan maken waardoor de kou toe kan slaan. We gaan een half uur buiten kijken, maar besluiten terug te gaan naar de hut en af te wachten tot het weer verbetert. Dat gebeurt de hele dag niet en dus blijven we binnen en doden onze tijd met niets doen, sneeuw smelten, eten en praten.

Om circa 8 uur wordt het donker en om 9 uur gaan we naar bed. De volgende ochtend staan we om 6 uur op. De wind is gaan liggen, het heeft gesneeuwd, de temperatuur is gedaald naar -10 in de ochtend en de zon komt boven de bergen uit. Snel eten we wat, pakken in en gaan op weg over het Wapta Icefield naar Bow lake. Hier hebben we op gewacht.

Toon van Bergen – eigenaar Napoon B.V.

Meer lezen over dit avontuur? Klik deze link: Pionieren in overweldigende natuur

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn


Wil jij dit avontuur ook doen?

Of meer informatie? Vraag dan vrijblijvend een offerte aan via onderstaande oranje balk of neem contact op via onderstaande 'contact' knop.

Neem contact op