De Rocky Mountains pionieren in overweldigende natuur

‘De lichtgevende bergen’ noemden de inheemse Canadese volkeren de Rocky Mountains. Wanneer ik terug denk aan mijn eerste bezoek in 1998, denk ik aan pionieren en aan overweldigende natuur. En dat gevoel krijg ik nog steeds als ik hier ben. Je voelt je klein in de Canadese Rocky Mountains, het is alsof het gebied nog niet is ontdekt.

En zo heel lang geleden is dat eigenlijk ook niet. Voordat de Canadian Pacific Railway de Rocky Mountains in 1880 echt ontsloot, was je daar óf indiaan óf ernstig verdwaald. En omdat het gebied nog steeds zeer dun bevolkt is, ben je er nog steeds heel erg op jezelf aangewezen. Niet alles is er geregeld en ontwikkeld.

Samen met 2 Canadese gasten en onze gids bereiden we ons voor op een 3-daagse trektocht in de herfst. Het plan: met waterdichte categorie D bergschoenen, rugzak, ijsbijl, 2 touwen, harnas en stijgijzers volgen we stroomopwaarts Peyto River van Lake Peyto naar Peyto Glacier en vervolgens naar Wapta Icefield, op circa 2500 meter hoogte en onder de eeuwige sneeuw. Daar slapen we in Peyto Hut. Om de volgende dag weer aangelijnd over Wapta Icefield naar Bow Hut te trekken. Daar te overnachten en de laatste dag af te dalen langs Bow River naar Bow Lake.

Bij vertrek regent het een beetje, er heerst een gezonde wedstrijdspanning. We checken een weersite, kopen een koffie bij Lake Louise en dan moeten we het verder zelf regelen. De juiste kleding en klimspullen, eten, drinken, GPS, hoogtemeter, kaart, kompas en satelliettelefoon. De truck op een parkeerplaats parkeren, de laatste toeristen groeten en dan het pad af de natuur in. Onze gids gaat voorop, ook als we op de gletsjer lopen. Hij leest het terrein en bepaalt de route. Ook let hij op dat we niet onverwachts op wilde dieren stuiten.

De komende dagen zijn er geen wegen, geen dorpen en is er zelden een mens. Laat staan dat je je telefoon kan opladen, want er is geen elektriciteit. De maaltijd komt uit je eigen rugzak, zelfs met geld koop je er niets. Omdat het er eenvoudigweg niet is. Hier leef je als een oermens, ben je een pionier. Een met de natuur.. En die natuur is overdonderend mooi.

Bijvoorbeeld als je na vertrek van Peyto Hut en na een half uur lopen achterom kijkt, en je ziet Peyto Hut als een stipje tussen de geweldige bergen van Wapta Icefield. Hier kijk je geregeld om je heen en zie je niets van civiele beschaving. Wel zon, felblauwe luchten en witte sneeuw. Of snel langstrekkende wolken die je bijna kunt aanraken. Dan weer grijze mist met striemende regen en wind. De decors kunnen van het ene op het andere moment wisselen.

Dat zie je ook wanneer je Bow Glacier afdaalt en uitkijkt op honderden meters hoge wanden van steen. Boven de boomgrens is de natuur ruig en hard, maar ook betoverend mooi.

Beneden de boomgrens is het weer anders. Nog steeds is er de rauwe natuur, maar in de kleuren en vormen is het er toch lieflijker. Het groen keert ook terug en er is meer beschutting tegen de wind te vinden. Klaterende beekjes en… wildlife! Dit is ‘bear country’. Deze grote beesten, de poema en vele andere dieren leven hier in het wild en jij loopt door hun gebied. Het maakt een mens nederig, dankbaar en – noodzakelijkerwijs – oplettend.

Toon van Bergen – eigenaar Napoon B.V.

Meer lezen over dit avontuur? Klik deze link: Gear list

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn


Wil jij dit avontuur ook doen?

Of meer informatie? Vraag dan vrijblijvend een offerte aan via onderstaande oranje balk of neem contact op via onderstaande 'contact' knop.

Neem contact op